J:/CR/Website/verhaal van een alcoholist.doc

Ik ben een man van 58 jaar en ben weduwnaar. Sinds 2002 heb ik een probleem met alcohol, waarschijnlijk door eenzaamheid. Toch had ik in 2002 een vriendin, wel met psychische problemen. Misschien dat dat het probleem was maar ik schuif het niet naar één kant, begin bij jezelf want daar ligt het probleem. Ik heb veel meegemaakt maar ook dat mag geen excuus zijn. In mijn ogen gaat het om je wilskracht.
In 2008 ben ik voor 3 maanden opgenomen geweest voor het alcoholprobleem. Ik heb in die tijd ook weer een relatie gehad maar met nare gevolgen en eind augustus 2008 was ik weer alleen.
Ik heb toen 3 à 4 maanden niet gedronken tot het er op een gegeven moment toch weer insloop, eigenlijk zonder dat ik er erg in had. Ik heb toen veel verdriet gehad en stond er alleen voor totdat er weer een opname zou komen maar die heb ik toen weer afgezegd. Ik vond dat je het toch daarna ook weer alleen moet doen. Gelukkig heb ik veel vrienden en vriendinnen om me heen.
Toch werd ik weer geconfronteerd met de alcohol en heb toen weer contact opgenomen met mijn hulpverlener. Alles voor een opname werd in orde gemaakt. Ik praatte veel met mijn vrienden en vriendinnen en die zeiden: ‘niet doen, want je kan het alleen!’. Ik heb toen veel nagedacht en alles op een rijtje gezet voor mezelf. Ik heb toen de conclusie getrokken dat de opname niet moest doorgaan en dat gezegd tegen mijn hulpverlener.
Nu ik dit schrijf gaat het met mij heel goed. Ik ben actief bezig en heb contact opgenomen met een vrijwilligersorganisatie. Ik blijf waakzaam over mezelf en ik zal elke dag een gevecht moeten leveren tegen mijn probleem. Er zijn vast mensen die hetzelfde meegemaakt hebben het zou fijn zijn daarmee in contact te komen. Via deze website kunt u reageren.

P.S. Het leven kan mooi zijn, dat weet ik!

Een anonieme schrijver.